ஈரோடு வாசல் சிறுகதைப் போட்டி 2026- வெற்றியாளர்கள்

அனைவரும் ஆவலோடு எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஈரோடு வாசல் சிறுகதைப்போட்டி 2026 முடிவுகள் இன்று நடைபெற்ற  ஆட்சிக்குழு பதவியேற்பு விழாவில் வெளியிடப்பட்டது.  8 பேர் கொண்ட குழு அமைத்து, 283 கதைகளோடு தொடங்கி, நான்கு சுற்றுகளில் மொத்தம் 19 நடுவர்களின் அயராத பங்களிப்பில் தேடிக்கிடைத்த 3 வெற்றியாளர்கள் + 3 ஆறுதல் பரிசுக்குரியவர்கள் விவரங்களை இங்கே பகிர்ந்துகொள்வதில் பெருமகிழ்ச்சி கொள்கின்றோம்.

அனைவருக்கும் எங்கள் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள், தமிழ் எழுத்துலகில்  உங்கள் பங்களிப்பு மென்மேலும் தொடரட்டும்.  











ஈரோடு வாசல் சிறுகதைப் போட்டி 2026- இறுதிச்சுற்றுக்குத் தேர்வான கதைகள்

ஈரோடு வாசல் சிறுகதைப்போட்டி மூன்றாம் சுற்றில் பங்கேற்ற 39 கதைகளும் வெவ்வேறு களங்களில் நல்ல படைப்புகளாக இருந்தது. அதிலிருந்து நடுவர் குழுவினரால்  இறுதிச்சுற்றுக்குத் தகுதியானதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 15 கதைகளின் பட்டியலை அதன் ஆசிரியரின் புகைப்படத்தோடு  வெளியிடுவதில் ஈரோடு வாசல் - தமிழ்முற்றம் மகிழ்ச்சி கொள்கிறது.  அனைவருக்கும் வாழ்த்துக்கள்! 

நிறைவுக்கட்டத்தை எட்டியிருக்கும் போட்டியில் வெற்றிப்பரிசுகளைத் தட்டிச்செல்பவர்கள் யார் யார்? அறிவிப்பு இன்னும் இரண்டு நாட்களில்...
























கவிஞர் ஈரோடு தமிழன்பன் - நினைவஞ்சலி - கௌசல்யா ஞானேஸ்வரன்

தமிழின் ஒவ்வொரு சொல்லிலும், உணர்விலும், சுவாசத்திலும் கலந்து வாழ்ந்த கவிஞர் ஈரோடு தமிழன்பன் அவர்களை மரியாதையுடன் நினைவுகூரும் இந்தத் தருணம், என் வாழ்க்கையில் மறக்கவியலாத நிகழ்வு. தமிழ்ச் சமூகத்திற்கு இவர் தந்த படைப்புகள்  மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவை.  ஈரோட்டிற்கும்  பெயரையும் புகழையும் தந்த பன்முக ஆளுமை படைத்த தமிழன்பன் அவர்கள், காலத்தால் நம்மை விட்டு நீங்கினாலும் தமிழ்ச் சொற்களில் கலந்துவிட்டவர். எளிமையான வார்த்தைகளால் சாமானிய மக்களும் தமிழை நேசிக்கவும், ரசிக்கவும் வைத்தவர்.

"காம்புக்கு வேறென்ன கௌரவம் வேண்டும்? தாங்கிக் கொண்டிருக்க ஒரு ரோஜா பூ இருந்தால் போதாதா?” என்று அழகாய் கவி பாடியவர்.

இயற்கையையும், பருவ காலங்களையும் ரசிக்கக் கற்றுத் தந்த கவிஞர் அவர். “குடை பிடித்து கொண்டாட வந்ததல்ல மழைக்காலம்; கதவடைத்து கொண்டாட வந்ததல்ல நிலாக்காலம்,”என்று மழையையும், நிலாவையும் அனுபவித்து கொண்டாடச் சொன்னவர்.

மக்களின் வாழ்வியலில் ஆழமாக ஊறிக்கிடக்கும் வறுமையை, “தாலியின் பெருமை கணவனுக்கு தெரியும்; கணவனை விடவும் மனைவிக்கு தெரியும்; இந்த இருவரை விடவும் மார்வாடிக்கு தெரியும்,”என்று ஒரு வரியிலேயே உணர்த்தியவர்.

புத்தகம் வாசிப்பின் அவசியத்தையும் அவர் இடையறாது வலியுறுத்தினார். “அரிசி, பருப்பு வாங்குவது போல வாரம் ஒரு முறை ஒரு புத்தகம் வாங்க வேண்டாமா?”என்று கேள்வி கேட்டவர். "விளக்கேற்றி புத்தகம் படிப்பது, வெளிச்சத்தைக் கொண்டு வெளிச்சத்தைப் பிடிப்பது போல!”என்றும், “பத்து புத்தகங்களோடு பழகிப் பாருங்கள்; நீங்கள் பதினோராவது புத்தகமாகப் படிக்கப்படுவீர்கள்” என்றும் வாசிப்பை வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக மாற்ற சொன்னவர்.

அவரது கவிதைகள் கேள்விகளாகவும், வினாக்களாகவும்  தொடர்ந்து சிந்திக்க வைக்கும்.

“ரோஜாப்பூ உடம்புக்கு நோய் என்றால், காத்து நின்ற முட்களின் மனநிலை என்னவாக இருக்கும்?”
“வானத்தோடு பேசுவதற்கு மரம், பூமியில் இருந்து எதை கற்றுக்கொள்கிறது?”என்று புதுமையான சிந்தனைகளை முன்வைத்தவர்.

தமிழுக்கு உலகக் கவிதைகளையும், உலகிற்கு தமிழ் கவிதைகளையும் அறிமுகப்படுத்தியவர் அவர். “என் கவிதையில் நனைந்த மழைக்கு வருத்தம் — என் கையில் குடை,”என்று சொல்லும் போது, கவிஞரின் மென்மையும், மனிதநேயமும் ஒருசேர வெளிப்படுகிறது.

வயது என்பது வெறும் எண்ணிக்கை என்பதில் அவர் உறுதியானவர். “முகத்தின் சுருக்கத்தில் நீ படித்த புத்தகங்களின் வரிகள் இருக்கட்டும்,” என்று கூறி, “முதுமை என்பது வாழ்க்கையின் ஓரம் அல்ல; வாழ்க்கையின் சாரம். மரணத்தின் மார்பில் பால் குடிக்கும் பருவம்  முதுமை.” என்று முதுமையையும் அழகாக வர்ணித்தவர்.

“வாழ்க்கை எனக்குப் பின்னரும் தொடரும். அதன் தொடர்ச்சிக்கு என் பண்புகளும், படைப்புகளும் உதவும். கவிதையே என் அடையாளம்,” என்று தனது வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தை சுருக்கமாகச் சொன்னவர்.

தோல்வி கண்டு துவண்டு விடாமல் இருக்க  தாயின் பரிவோடு அவர் சொன்ன வரிகள் ,“பத்தாவது தடவையாக விழுந்தவனுக்கு முத்தமிட்டு சொன்னது பூமி ‘ஒன்பது முறை எழுந்தவன் அல்லவா நீ!’”என்று  மீண்டு எழுவதற்கு உற்சாகப்படுத்தியவர்.

கவிதை குறித்து, அவர் கூறியது "கவிதை என்றால் என்ன என்று கேட்காத போது தெரியும்; கேட்டுவிட்டால் தெரிவது கடினம்,”என்று சொல்லி, எதுகை மோனை தெரியாத தாய்மார்களின் தாலாட்டுக்கும் கவிதை சொன்னவர். “எதற்கப்பா எதுகை மோனை மின்னலை பிடித்து வைக்கவா சட்டி பானை?” என்று கவிதையை இயல்பாக்கியவர்.

விண்மீன்கள்,  வானம் என அவரது கற்பனைகள் எண்ணிலடங்காதவை. குறிப்பாக எனக்கு மிக பிடித்த மீன் கவிதைகளில், கவிஞர் ஈரோடு தமிழன்பன் இயற்கையின் நுணுக்கங்களையும் மனித உணர்வுகளையும்  ஒன்றாக்கி விண்மீன்களை கனவுகளாக வும், சிந்தனைகளாகவும், கவிதைபடுத்தி இருப்பது ரசிக்க தகுந்தது. அதில் சில வரிகள்:

“வானம் எழுதிய காதல் வரிகளின் அச்சுக் குலைந்த எழுத்துச் சிதறல், விண்மீன்களாம்"

”மேக மெத்தை மேல் மின்னும் கன்னிகள்" என்று நட்சத்திரத்தை வர்ணிப்பதும் அழகு.

”நிலா விளக்கருகில் படிக்கும் வான வகுப்பு மாணவர்கள்"  என்றும்

"இருட்டுப் பைக்குள் எடுத்துப் போடா சில்லறை செம்பொற்காசுகள்" என்றும்

"பகலில் உருண்ட கதிரோன் உகுத்துச் சென்ற வியர்வைத் துளிகள் விண்மீன்கள்" என்று வர்ணிப்பது என்ன ஒரு அழகான கற்பனை!

"பரந்த வெளியில் நடனம் புரியும் இரவு மயிலின் தோகை விழிகள்"  

"பகலோன் தழுவிய விண்ணின் உடலில் நகக்குறி செய்த ஒளிவடுக்கள்"

"மெருகிட்டு மேகம் துடைத்து வைக்கும் வானக்கடையின் வைரத் துண்டுகள்" 

"இரவு பெண்ணால் நிலா பானையில் கடைந்த தயிரின் சிதறல் துளிகள்" என்றெல்லாம்
அவரது கற்பனைகள் வானத்தில் மின்னும் விண்மீன்கள் போல முடிவில்லாமல் நீண்டுகொண்டே செல்கின்றன.

இத்தகைய அற்புதமான படைப்புகளையும், ஆழமான சிந்தனைகளையும் தமிழுக்கு அளித்த சாதனையாளர், தமிழின் பெருமைமிகுந்த கவிஞர் ஈரோடு தமிழன்பன். அவரது கவிதை நம்மோடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. ரசிக்கவும், வியக்கவும் வைக்கும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை. 

காசி பார்க்கப் போறோம் (பகுதி 9) - யசோதா பழனிச்சாமி

*****(பகுதி 9) காசி தரிசனம் நிறைவு பெற்ற நாளில்.. ****

அன்று தில்கேஷ்வர் ஆலயத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்பதால் காலை ஆறரை மணிக்கே கிளம்பி தங்கும் விடுதியை விட்டு வெளியே வந்தோம். பேட்டரி ஆட்டோக்கள்  வரிசையில் நின்றன.  ஓட்டுநர்களிடம் கட்டணம் பேசி  பயணத்தை தொடங்கினோம். சாலைகளில் சிலர் கழுதைகள் மீது மணல் மூட்டைகளை ஏற்றிக் கொண்டு சென்றார்கள்.  இங்கு பாரம் சுமந்து செல்லும் கழுதைகளை அதிகம் காண முடிந்தது. குறுகலான தெருக்களிலும் குப்பைகள் குவிந்து கிடந்தன. பல சிறிய தெரு இடுக்குகளில் நுழைந்து ஆட்டோ ஓட்டுநர் வேகமாகச் சென்றாலும், பேட்டரி ஆட்டோ என்பதாலோ என்னவோ டீசல் ஆட்டோக்களை விட வேகம் குறைவாக இருந்தது பாதுகாப்பு உணர்வை தந்தது.

காலை நேரத்தில் சாலை நேர உணவுக் கடைகளின் முன் எண்ணெயில் போட்டு எடுத்த கச்சோரியும், சப்ஜியும் பொறித்தெடுக்கப்பட்ட மொறுமொறுப்பான ஜிலேபியும் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தன.  காலையில் தேநீரோடு மொறுமொறு ஜிலேபியை சிலர் சுவைத்துக் கொண்டிருந்தனர். அந்தக் கடைகளுக்கு முன்பு  தமக்கு கச்சோரி கிடைக்குமா என்று ஏக்கத்தோடு தெருநாய்கள் நின்றிருந்த காட்சிகளை பார்த்துக் கொண்டே வந்ததில் தில்கேஷ்வர் ஆலயம் வந்து விட்டது.

கோவிலின் வடிவமைப்பு  செட்டிநாடு வீடு போன்று இருந்தது. தாழ்வாரத்தில் நின்று பார்த்தால் கோபுரம், சிவலிங்கம், நந்தி —இவை அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் தரிசிக்கும்படி கோவில் கட்டப்பட்டிருப்பது இந்தக் கோவிலின் சிறப்பு எனக் கூறினார்கள்.


தில்கேஷ்வர் ஆலயத்தில் உள்ள சிவலிங்கம் தினமும் ஒரு எள் முனை அளவு வளர்ந்து வருவதாகக்  கூறுகின்றனர். சிவலிங்க வடிவத்தின் ஒரு புறம் சந்திரன், மற்றொரு புறம் சூரியன் உள்ளது. அந்த சிவலிங்கத்திற்கு நீர் ஊற்றி நாமே அபிஷேகம் செய்யும் வகையில் சிறிய குவளையும் வைத்திருந்தார்கள்.

சிவனை வணங்கி வெளியே வந்தபோது “ஓம் நமச்சிவாய” என்ற மந்திரத்தை சொல்ல வைத்து, காசிக்கு வந்ததன் பலனை அங்கே இருந்த அர்ச்சகர் விளக்கினார். அதன் பிறகு விபூதி பிரசாதம் பெற்றுக் கொண்டு அதே ஆட்டோவில் அறைக்குத் திரும்பினோம்.

அன்று காலை உணவின் போது,  ஒரு வாரமாக சமைத்துக் கொடுத்த பணியாளர்களுக்கும் அங்கே இருந்த ஊழியர்களுக்கும் நன்றி தெரிவித்தோம். எங்களால் முடிந்த சிறு தொகையை வழங்கி வாழ்த்துகளுடன் உணவை முடித்தோம்.

அதன்பின், உறவினர்கள் மற்றும் நாகப்பன் தம்பதியருடன் காசி விஸ்வநாதர் கோவில் தரிசனத்திற்கு மீண்டும் கிளம்பினோம். ஆட்டோவில் சென்று பி.டி.ஆர் மாலில் இறங்கி அங்கிருந்து, நந்தி சதுக்கம் வழியாக சிவனை நோக்கி நடந்து சென்றோம். காசிவிஸ்வநாதர் ஆலயத்தின் நுழைவாயில் முன்பு பேப்பர் கப்பில் பால் விற்பனை செய்கிறார்கள். அதை வாங்கிக் கொண்டு சென்றால் விஸ்வநாதருக்கு அபிஷேகத்திற்கு கொடுத்து வரலாம்.

அன்று பொது தரிசன வரிசையில் மக்கள் கூட்டம் குறைவாக இருந்ததால் இணைந்து கொண்டோம். அங்கே வரிசையில் நின்றிருந்த மூன்று வயது குழந்தை முதல் முதியவர்கள் வரை அனைவரும் ‘ஹர ஹர மகாதேவா’ என்று இறைவன் நாமத்தை உரக்கச் சொல்லியபடியே நகர்கிறார்கள். நம் மனமும் உள்வாங்கி இறைவனின் நாமத்தை  நம்மையறியாமலே உச்சரிக்க ஆரம்பிக்கிறது.

வரிசையில் நகர்ந்து விஸ்வநாதர் அருகில் சென்றபோது,  லிங்கத்தை பெரிய குழாய் மூலம் நீர் பாய்ச்சி தூய்மை செய்து கொண்டிருந்தனர். அங்கே பொருத்தப்பட்ட பெரிய திரைகளில் ஏற்கனவே எடுத்திருந்த விஸ்வநாதர் தரிசனக் காட்சிகள் ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது. இறைவனின் சிரசில் நாம் கொண்டு சென்ற பால், இளநீர் ஆகியவற்றை நாமே ஊற்றலாம். அந்த இடத்தில் கூட்டம் சற்று அதிகமாக இருந்ததால், பணம் அளித்தவர்கள் அருகில் சென்று தொட்டு அபிஷேகம் செய்யும் வாய்ப்பு பெற்றனர். பணம் அளிக்காதவர்கள் தள்ளி நின்று இறைவனின் நாமத்தை உரக்கச் சொல்லி வெளியே வந்தனர்.

எங்களுடன் வந்த நாகப்பன் தம்பதியர் அன்னபூரணி அம்மன் கோவில் செல்லலாம் என்றனர். நாமும் செல்வோமா என உறவினர்களுடன் யோசித்துக் கொண்டிருக்கையில் தம்பதியர்கள்களை விட்டு பிரிந்து வழித்தடம் மாறிவிட்டோம். எது வழி என்று தெரியாமல் குழப்பம் ஏற்பட்டது. எங்களுடன் வந்த பாட்டியம்மாவையும் அழைத்துக் கொண்டு ஒருவழியாகத் தேடி ஆலயத்தைக்  கண்டடைந்தோம்.

ஆலயத்திற்குள் சென்ற நேரத்தில் அன்னபூரணி தாயாருக்கு சிறப்பான தீபாராதனை நடந்தது. மனமுருக வழிபட்டு, பிரசாதமாக வழங்கிய லட்டுவை வாங்கி கொண்டு வெளியே வந்தோம். கோவிலிருந்து திரும்பி வரும் வழியெங்கும் பாசி மணிகளை கையில் வைத்துக் கொண்டு விற்பனை செய்கிறார்கள். பத்து ரூபாய்க்கே பாசிகள் கிடைத்தன. திருட்டுப் பயம் இருக்கும் சூழலில் இலகுவாக வாங்கி அணியலாம்.

எங்களுடன் வந்த பாட்டி, “அன்னபூரணி சிலை வேண்டும். புடவை, மற்றும் தோடு வாங்கிக் கொடுங்கள்” என்று தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டே வந்தார்.  அவரை அழைத்துச் சென்று தேவையானவற்றை சாந்தி அக்கா வாங்கிக் கொடுத்தார். அவர் வாங்கிய புடவை, கவரிங் நகைகள் அனைத்தும் தன் ஊரிலுள்ள அம்மனுக்காக என்றார். அவரின் பக்தி எங்களை ஆச்சரியப்பட வைத்தது. ஒன்றரை மணிக்குள் அறையை காலி செய்ய வேண்டியிருந்ததால் விரைவில் திரும்பினோம்.

மதிய உணவு முடித்து, எங்கள் பொருட்களை இரண்டு அறைகளில் சேர்த்தோம். மாலை வேளையில் சிலர் மீண்டும் தரிசனத்திற்குச் சென்றனர். நாங்கள் கடைவீதிக்குச் சென்றோம். கடைவீதியில்  கூட்ட நெரிசல் அதிகமாக இருந்தது. சாலையோரங்களில் வியாபரிகள் பொருட்களைப் பரப்பி விற்றனர். காவல்துறை வாகனம் வருகிறது என்ற செய்தி பரவ ஆரம்பித்ததும் விற்பனையாளர்கள் பொருட்களைச் சுருட்டிக் கொண்டு ஓடினார்கள். காவல்துறை வாகனம் கடந்ததும் மீண்டும் வந்து கடை அமைத்தனர்.  காவல் துறை அதிகாரிகள்  வந்துட்டு போயிட்டார்கள் இனி வரமாட்டார்கள் என்ற நிம்மதி அவர்கள் முகத்தில் பரவுவதை பார்க்க முடிந்தது.

கவரிங் நகை, பாத்திரங்கள், பொம்மை, ஜவுளிகடைகள்  ஸ்வெட்டர், குல்லா,  என பலவகை விற்பனை பொருள்களின் கடைகள் நிறைந்து இருந்தன. சாலையோரங்களில் பொருள்களை விற்பவர்களிடம் விலை குறைவாக பேரம் பேசி வாங்கலாம். பெண்களுக்கான சுடிதார் பேண்ட், டாப் வகைகளையும் கைகளில் வைத்துக் கொண்டு விற்பனை செய்கிறார்கள். அவர்களிடமும்  பேரம் பேசி வாங்கலாம். கடைத்தெருக்களில் உள்ள சில உணவுக் கடைகளில் கூட்டம் அலைமோதியது. அங்கே  லஸ்ஸி நன்றாக இருக்கும் என்றார்கள். பால், பாதாம், மசாலா கலந்த பானத்திற்கு தண்டாய் என்றும் பெயர் சொன்னார்கள்.

பொருட்கள், உணவுகள் தவிர வண்ணமயமான மிட்டாய்களும் கடைகளில் குவிக்கப்பட்டிருந்தன. வாங்கிய சில மிட்டாய்களில் வண்ணங்கள் வேறாக இருந்தாலும் அதை உண்ணும் போது இலந்த வடையின் சுவை இருந்தது. இந்தி தெரிந்து இருந்தால் பேரம் பேச வசதியாக இருக்கும். தமிழகத்தைச் சேர்ந்த வியாபாரிகளும்  இந்தியில் பேசவே விரும்பினர். வீட்டிலுள்ள குழந்தைகள், பிள்ளைகளுக்கான சில பொருட்களை வாங்கிக் கொண்டோம்.

அறைக்குத் திரும்பி இரவு ஏழு மணிக்குள் உணவு முடித்து, இரண்டு வாகனங்களில் பண்டிட் தீனதயாளன் உபாத்யாய ஜங்ஷன் நோக்கி கிளம்பினோம். சுமார் 15 கி.மீ தூரம். அன்று முகூர்த்த நாளாக இருந்திருக்க வேண்டும். வழியெங்கும் திருமண ஊர்வலங்கள், பட்டாசுகள், மின் அலங்காரங்கள் கண்களைக் கவர்ந்தன. உத்தரப் பிரதேசம் பெரிய மாநிலம், அதில் நாம் பார்த்தது ஒரு துளி மட்டுமே.

ரயில்நிலையம் சென்று இறங்கிய பிறகு,  லக்கேஜ்களை எடுத்துச் செல்ல எங்களுடன் வந்த பழனிசாமி அவர்கள் உதவினார். அறிமுகம் தெரியாத நண்பர்களோடும், தோழிகளோடும் உருவான நட்பு, பயணத்தை இன்னும் இனிமையாக்கியது. எங்களுடன் பயணத்தில் இணைந்திருந்த அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் மகிழ்வைப் பரிமாறிக் கொண்டு மனநிறைவோடு விடைபெற்றோம். 

11:30க்கு சங்கமித்ரா எக்ஸ்பிரஸ் வந்தது. எங்கள் ஐந்து பேருக்கும் ஒரே கோச் என்பதால், சென்று வந்த பயண அனுபவங்களை  இரண்டு நாட்கள் பேசி ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டு, இரண்டு நாள் ரயில் பயணத்தை சுமூகமாக முடித்தோம். காட்பாடியில் இறங்கி ரயில் மாற்றி,  ஆன்மீகத் தலமான காசிக்கு செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் நிறைவேறிய மனநிறைவோடு இரவு 7.30 மணிக்கு ஈரோடு வந்து சேர்ந்தோம்.

பயணிகளின் உடல்நலத்தை கருத்தில் கொண்டு, உணவு ஏற்பாடுகளையும், தங்கும் விடுதியையும் சிறப்பாக ஏற்பாடு செய்து,  பயணத்தை இனிமையாக அமைத்துக் கொடுத்த ஜெயக்குமார் சார் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினருக்கும், அவருடன் இருந்து உதவிகள் செய்த நண்பர்களுக்கும் நன்றியுடன் வாழ்த்துக்கள்!

இந்தக் கட்டுரை வழியாக உங்களையும்,  திரிவேணி சங்கமம், கயா, காசி விஸ்வநாதர் கோவில், கங்கா ஆரத்தி, அயோத்தி ராமர் கோவில் என தரிசனம் செய்த புண்ணியத் தலங்களை, என் எழுத்தின் வழியாக உங்களையும் தரிசிக்க வைத்திருப்பேன் என்ற மகிழ்ச்சியுடன் நிறைவு செய்கிறேன்.

அனைவருக்கும் ஈசனருள் கிடைக்கட்டும். வாழ்க வளமுடன்.



ஈரோடு வாசல் சிறுகதைப் போட்டி 2026



ஈரோடு வாசல் சிறுகதைப்போட்டி முதல் முறையாக இந்த வருடம் நடத்தப்படுகிறது. அறிவிக்கப்பட்ட இரண்டாவது நாளிலிருந்தே கதைகள் வரத் தொடங்கின. போட்டியின் இறுதி நாளான 28 பிப்ரவரி 2026 இரவு 12 மணி வரை அனுப்பப்பட்ட 283 சிறுகதைகள் பரிசீலனைக்கு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

போட்டியாளர்கள் அனைவருக்கும் இந்த வலைதளத்தின் சுட்டி (ஈரோடு வாசல் – தமிழ்முற்றம்) மின்னஞ்சல் மூலம் அனுப்பப்பட்டுள்ளது. ஈரோடு வாசல் சிறுகதைப்போட்டி 2026 தொடர்பான தகவல்கள், அடுத்தடுத்த சுற்றுகளுக்கான அறிவிப்புகள் மற்றும் பிற செய்திகளை அறிய இந்த வலைதளத்தை தொடர்ந்து பின்தொடருங்கள்.

ஆர்வத்துடன் பங்கேற்று தங்கள் கதைகளை அனுப்பிய அனைவரின் ஏகோபித்த ஆதரவுக்கும் எங்கள் மனமார்ந்த அன்பும் நன்றியும். போட்டியின் அடுத்த சுற்று பற்றிய தகவல்கள் அடுத்த பதிவில் வெளியாகும்.